Jedno maleńkie narzędzie, cała praca na wielu monitorach
Układy stref, pełny ekran w strefie, przyciąganie przez przeciąganie, udostępnianie jednej strefy i globalne skróty — bez sterownika, bez środowiska uruchomieniowego, bez uprawnień administratora.
Układy stref i edytor własnej siatki
Zacznij od 25/50/25, 50/50 lub trzech równych części, a potem zbuduj własne. Edytor w stylu FancyZones pozwala kliknąć wspólną granicę, aby połączyć dwie strefy, lub linię wewnątrz strefy, aby ją podzielić — zapisz dowolnie wiele nazwanych układów i przełączaj się między nimi z listy rozwijanej lub skrótem.
Aplikacje pełnoekranowe i zmaksymalizowane zostają w swojej strefie
Zmaksymalizuj aplikację, uruchom pokaz slajdów w PowerPoincie, odtwórz film na pełnym ekranie albo naciśnij F11 w Chrome, Edge lub Firefoksie — każde z nich trafi do swojej strefy, zamiast zająć cały ekran. Rozmieszczanie reaguje na zdarzenia i jest dokładne co do piksela: uwzględnia niewidoczne ramki zmiany rozmiaru, więc widoczne krawędzie leżą dokładnie na granicach strefy.
Uczciwie o ograniczeniach: gry DirectX w trybie wyłącznego pełnego ekranu całkowicie omijają kompozytor pulpitu i nie da się ich zamknąć w strefie — przełącz je na tryb okna bez ramki.
Przeciągnij i przyciągnij, jak w FancyZones
Przytrzymaj Shift podczas przeciągania dowolnego okna; strefa docelowa się podświetli, a po puszczeniu okno się do niej przyciągnie. Przyciągnięte okna respektują pasek zadań — wypełniają obszar roboczy, a nie miejsce pod paskiem — chyba że włączysz opcję Zakryj pasek zadań.
Udostępnij jedną strefę na dowolnym spotkaniu
Włącz podgląd na żywo jednej strefy z zasobnika lub skrótem Ctrl+Alt+1/2/3. Pojawi się jako osobne okno w systemowym oknie udostępniania Zoom, Teams i OBS, więc udostępniasz dokładnie ten obszar — z tym, co się pod nim znajduje — a nie cały ekran. Udostępnianą strefę oznacza przerywana ramka widoczna tylko dla Ciebie; widzowie jej nie widzą.
Globalne skróty, które możesz zmienić
Uruchamiaj i zatrzymuj zamykanie w strefach, ukrywaj i pokazuj strefy, przełączaj układy i przenoś aktywne okno między strefami skrótem Ctrl+Alt+W/A/S/D (działa także na oknie samego VirtualZones). Każdy skrót zmienisz w oknie Skróty klawiszowe, z wykrywaniem konfliktów z kombinacjami zarezerwowanymi przez Windows i innymi uruchomionymi aplikacjami.
Mówi w 35 językach
Interfejs jest dostępny po angielsku, a na żądanie pobiera dowolny z 34 innych języków — niemiecki, hiszpański, francuski, włoski, niderlandzki, portugalski (Portugalia i Brazylia), polski, ukraiński, rosyjski, czeski, słowacki, węgierski, rumuński, bułgarski, chorwacki, słoweński, litewski, łotewski, estoński, szwedzki, duński, norweski, fiński, grecki, turecki, japoński, koreański, chiński uproszczony i tradycyjny, wietnamski, tajski, indonezyjski i hindi. Pakiety trafiają do pamięci podręcznej po pierwszym użyciu i aktualizują się niezależnie od aplikacji, więc nowe tłumaczenie nigdy nie wymaga ponownej instalacji.
DPI dla każdego monitora, zawsze ostro
Cały interfejs obsługuje DPI osobno dla każdego monitora, więc pozostaje ostry i we właściwym rozmiarze w każdej skali — 100, 125, 150 czy 225% — i dopasowuje się na bieżąco, gdy zmienisz skalowanie lub przeciągniesz okno na monitor o innej skali. Motyw jasny, ciemny lub automatyczny dopasowuje się do Windows.
Maleńki, natywny, ustaw i zapomnij
Jeden plik exe o rozmiarze ~700 KB, który w zasobniku zajmuje około 1 MB RAM, bez żadnych zewnętrznych zależności — bez środowiska .NET, bez sterownika, bez uprawnień administratora. Robi jedną rzecz i nie wchodzi w drogę — jest znacznie lżejszy niż pakiety narzędzi typu „wszystko w jednym”, w których strefy to tylko jeden z kilkunastu dodatków. Nowoczesne okno główne jest rysowane za pomocą Direct2D (ciemny gradient, sekcje pogrupowane w karty, przełączniki w kształcie pigułek). Uruchamia się z Windows, chowa w zasobniku i sam się aktualizuje.